Rozwój technologii obrazowania multimodalnego przeszedł kilka etapów:
„Obrazowanie rentgenowskie”: W 1895 r. niemiecki fizyk Wilhelm Conrad Roentgen odkrył promieniowanie rentgenowskie i z powodzeniem przeprowadził obrazowanie rentgenowskie. Obrazowanie rentgenowskie jest szeroko stosowane w medycynie ze względu na prostotę, szybkość i niski koszt.
„Obrazowanie ultradźwiękowe”: W latach pięćdziesiątych XX wieku pojawiła się technologia obrazowania ultradźwiękowego. Obrazowanie ultradźwiękowe wykorzystuje charakterystykę propagacji ultradźwięków w tkankach ludzkich i ma tę zaletę, że nie powoduje uszkodzeń radioaktywnych i dynamiczną obserwację w czasie rzeczywistym. Ma ważną wartość aplikacyjną w położnictwie i ginekologii, kardiologii i innych dziedzinach.
„CT i MRI”: W latach 70. XX wieku pojawienie się technologii CT i MRI oznaczało skok w technologii obrazowania z obrazu dwuwymiarowego do trójwymiarowego. W tomografii komputerowej wykorzystuje się wiązki promieni rentgenowskich do obracania i skanowania ludzkiego ciała w celu uzyskania obrazów tomograficznych o wysokiej rozdzielczości; Obrazowanie MRI wykorzystuje silne pola magnetyczne i impulsy o częstotliwości radiowej do wzbudzania jąder wodoru w organizmie człowieka w celu uzyskania dwuwymiarowych lub trójwymiarowych obrazów o wysokiej rozdzielczości.
